Zoek

Leni van Doorn en Irene Bruggeling, European Cancer Congress (ECC) met subsidie, Wenen, 25-29 september 2015

Lvan Doorn...

Mede dankzij de V&VN ben ik net terug uit Wenen waar het 18de ECC 2015 werd gehouden.

Zelf had ik geen abstract of poster maar ben ik 2de auteur van een abstract dat was geaccepteerd voor een presentatie door een arts-onderzoeker. In mijn aanvraag tot subsidie heb ik aangegeven dat dit resultaat van samenwerken tussen verschillende disciplines voor mij van grote waarde is, uit het toekennen van de subsidie spreekt voor mij dat de beoordelende commissie dit eveneens waardeert en belangrijk vindt.

Het ECC heeft een Europees platform gecreëerd om initiatieven waarin de patiënt centraal staat te bediscussiëren en daarmee aan de slag te gaan. Wat zijn de innovaties van vandaag, hoe verhoudt dit zich tot wat er al is, wat zijn prioriteiten, wat kost het en hoe organiseren we de kankerzorg.

Ik heb een aantal sessies bijgewoond die de rechten van de patiënt bespraken, o.a. een sessie uit Engeland of een patholoog de patiënt moet zien op een spreekuur om de PA uitslag mee te delen (groep Ian Banks), zij waren daar al vrij ver mee, dit daagt uit tot discussie op mijn eigen werkplek. Verder een aantal sessies gevolgd over ouderen; ik vroeg me al een tijdje af welke tool ik het beste kan gebruiken om deze groep patiënten te beoordelen om goede zorg te kunnen leveren. Er kwam naar voren dat er meerdere checklists en beoordelingsmogelijkheden zijn en worden gebruikt maar dat voorop staat dat er bewustwording is van deze kwetsbare groep en daarnaar te handelen. Het was leuk om na afloop met de sprekers contacten te leggen die inmiddels tot e-mail contact hebben geleid. Dit ga ik bespreken op de werkgroep met zowel de artsen als de verpleegkundigen.

De postersessies inspireren tot het doen van eigen onderzoek en het is leuk om de onderzoeker te spreken.

Het congres biedt zeer veel mogelijkheden om mensen te ontmoeten, ideeën uit te wisselen, doordat een collega geïnteresseerd is in een sessie is dat ook een trigger om eens buiten de eigen aandachtsgebieden te kijken. Kortom verdieping, buiten je eigen grenzen kijken, netwerken en nieuwe mensen te ontmoeten.

Een absolute must was de borrel, georganiseerd door de EONS, hier kregen we de pin met het nieuwe logo, werden we goed voorzien van drankjes en hapjes en dan is collega’s ontmoeten heel eenvoudig.

De ECCO 2017 wordt georganiseerd in Amsterdam, dan zullen, zoals ons gepresenteerd bij de openingsceremonie, de “oncology nurses” centraal staan. Dit lijkt mij genoeg reden dit congres te bezoeken. Vraag subsidie aan om er heen te gaan! Ten eerste omdat het uitdagend is om te kijken of de commissie je motivatie ondersteund maar vooral om kennis te nemen van de actuele stand van zaken rondom internationale kankerzorg en dit te delen met collega’s.

Ik bedank de V&VN hartelijk voor hun bijdrage aan mijn congresbezoek.

Leni van Doorn, Verpleegkundig Specialist, Afdeling Interne Oncologie, ErasmusMC, Rotterdam

 

1. Irene...

Eindelijk was het zover, mijn eerste internationale congres!! Ecco 2015 in Wenen. Met kriebels in mijn buik vertrok ik samen met een ‘ervaren’ collega naar deze prachtige stad. Wat kon ik verwachten, hoe zou het niveau zijn, was het toch niet te hoog gegrepen?, welke mensen zal ik ontmoeten, allemaal vragen die door mijn hoofd gingen. En eigenlijk kan ik er heel kort en duidelijk in zijn, het was fantastisch!!

Het bezoeken van het ECCO, waarbij ongeveer 17:000 professionals elkaar ontmoeten, in een goed georganiseerd congres in een prachtige stad, levert echt inspiratie op. Thuis had ik al bekeken op welke onderwerpen / onderdelen ik mij deze dagen wilde focussen. Er is zoveel te halen, maar wat voor mij belangrijk was het zoeken van een focus. Ik heb mij vanuit mijn functie als research verpleegkundige op de fase 1 unit in het UMC-U vooral gefocust op de immunotherapie, glioblastomen, palliatieve zorg en de psychosociale begeleiding van de oncologiepatiënt met kinderen. Het onderdeel patiënt advocacy vond ik door de vormgeving waarbij verschillende inzichten vanuit de rechten en plichten van de patiënt en wij als zorgverlener mee te maken krijgen werden belicht ook erg interessant. De kennis en achtergrond van de immunotherapie deze dagen te horen en met elkaar te bespreken, heeft mij de handvatten geven om deze kennis over te dragen aan mijn collega’s. De immunotherapie is een zeer snel groeiende vorm van behandeling, die voor onze verpleegkundige zorg gevolgen heeft. Wij zullen onze patiënten hierover moeten voorlichten, patiënten op ‘nieuwe’ punten observeren en bevragen en alert zijn specifieke klachten.

Het bezoeken van dit congres heeft mijn voornamelijk op persoonlijk vlak gestimuleerd om weer stappen te ondernemen in mijn verpleegkundige en persoonlijke ontwikkeling. De vraag wat jezelf concreet weer kan oppakken om de zorg te verbeteren en je collega’s te inspireren stond voor mij deze dagen centraal. Door de sfeer en het ‘sparren’ met elkaar kom je tot ideeën. Waar ik eerst het bezoek aan een congres als een leerbezoek zag, heb ik dit congres ook als een inspiratie reis ervaren. Het ontmoeten van andere verpleegkundigen, andere disciplines,  het dagen met elkaar hebben over hoe het staat met de ontwikkelingen binnen de oncologische zorg en hoe wij als verpleegkundigen hier een bijdrage in kunnen en moeten leveren was zeer leerzaam. Dit is ook wat ik terug aan mijn collega’s heb gegeven. Natuurlijk bespreek je de nieuwe concrete ontwikkelingen die je hebt gehoord en hoe we die meenemen in onze dagelijkse praktijk, maar veel leuker is het om met jezelf en je collega plannen te maken voor concrete verbeterpunten in de zorg. Ideeën die je al had, maar door het bezoek aan dit congres beter voor jezelf heb kunnen ontdekken en nu ook durft uit te spreken.

Tegen collega verpleegkundigen die nog twijfelen om naar een internationaal congres te gaan, zal ik zeggen stap over je twijfel heen, ga, ontdek, ervaar, leer en groei!

Irene Bruggeling-Sikking, Research verpleegkundige | Afdeling Medische Oncologie (B2west) | Universitair Medisch Centrum Utrecht

2. Irene...