Zoek

Uitvaart van een bijzonder meisje

Laat ik haar Pien noemen. Pien was een bijzonder meisje. De begrafenis van Pien is (tot nu toe) de enige uitvaart van een patiënt geweest die ik heb bezocht.

Wanneer doe je zoiets eigenlijk: naar een uitvaart van een patiënt? Moet je dat wel doen? Hoe zit het met het bewaren van je professionele afstand?

Pien was een bijzonder meisje. Ze had een zeldzame tumor in haar buik. Ze lag, inmiddels al heel wat jaren geleden, bij ons op de verpleegafdeling voor chemotherapie. Ze was een mooi en geliefd meisje. Aardig en attent. Altijd gezond geleefd. We hadden direct een klik.

Haar 20e verjaardag vierde ze bij ons. Slingers en ballonnen aan de infuuspaal.

Haar 21e verjaardag vierde ze ook bij ons. Ditmaal geen slingers en ballonnen, maar een morfinepomp aan de infuuspaal. Op haar 21e verjaardag was Pien terminaal.

Pien was een bijzonder meisje. Het was leuk haar te mogen begeleiden in de tijd dat we uitgingen van curatie. Het was mooi haar te mogen begeleiden tijdens haar laatste levensfase.

Bij mijn avonddienst op 2e kerstdag zag ik haar voor het laatst. Haar ademhaling was zwak. Ze was al een tijd niet meer bij bewustzijn. Haar familie zat verdrietig aan haar bed, hopende dat haar lijdensweg spoedig over zou zijn. In de nacht overleed Pien. Ik was er, gek genoeg, liever zelf bij geweest toen het moment daar was. Mijn zorg voor haar voelde als ‘niet af’.

Samen met een collega ben ik naar de begrafenis van Pien geweest. Het was erg druk en indrukwekkend. Ik aanschouwde alle verdrietige aanwezigen en voelde me een bevoorrecht mens dat ik het bijzondere meisje Pien bij de bijzondere, intieme en nare momenten in het ziekenhuis heb mogen begeleiden.

mooie-kleu...

Martine Folsche,
Hoofdredacteur Oncologica, Verpleegkundig Specialist.